19.06.2018 Միջազգային նախագծերով ուսուցում

Continue reading

Advertisements

Metáforas y refranes

Ասացվածքներ

Mejor un pájaro en mano, que cien volando- Նաղդը նիսիայից լավ է

A quien madruga dios le ayuda –

Por la boca muere el pez- Ձուկը գլխից ա հոտում- Ձուկը բերանի պատճառով ա մեռնում։

No dejes que tu mano izquierda sepa lo que hace la derecha – Աջ ձեռքը չգիտի՝ ձախն ինչ է անում։ 

En casa de herrero, cuchara de palo – Լամպն իր տակը լույս չի տա։

Al caballo regalado no le mires los dientes –  Նվիրած ձիու ատամներին չեն նայում

Ojos que no ven, corazón que no siente.- Սրտից հեռու , աչքից հեռու

 

 

Դարձվածքներ

Խոսքը կտուրը գցել-  andarse/ ir por las ramas/ dar rodeos

Աչք մտնել –  

Քթի տակ-  en las propias narices

Երկրորդ կես– Կյանքի ընկեր- media naranja 

Հազար դուռ ծեծել- 

Գլուխ կոտրել- romper la cabeza

Աչքը չթարթած- en un santiamen

Քաղցր լեզու ունենալ – tener boca de miel

Ջուր ծեծել – 

 

Մատը մատին չտալ- no dar un palo al agua

cortar el bacalao

 

 

Գրական քննարկում Անուշ Սեդրակյանի հետ

Սիրելի սովորողներ և ուսուցիչներ, հունիսի 15 -ին ժամը 12-ին հրավիրում ենք Տիգրան Հայրապետյան գրադարան մասնակցելու ԵՊՀ դասախոս, գրականագետ Անուշ Սեդրակյանի հետ հանդիպման` քննարկելու մեր սովորողների թարգմանած միկրոպատմվածքները, խոսելու լատինամերիկյան և ընդհանրապես իսպանալեզու գրականության մասին:

Մինչ այդ առաջարկում ենք ընկղմվել համաշխարհային գրականության կախարդանքի մեջ.

 

Իմ ամենասիրելի թեմաներից մեկը`

 

 

Միկրոպատմվածքների էլեկտրոնային ժողովածուի շնորհանդես

img_6921

Tenemos el gusto de  presentarles el resultado del trabajo de varios meses que hicimos con estudiantes de varios grupos. Siempre consideré la literatura un elemento fundamental que  tiene que acompañar  necesariamente el estudio de la lengua, para estimular el interes, para introducir en la  cultura y la realidad de los hablantes, y más aun en el caso del castellano que ofrece una litratura realmente fantasica y riquísima,  pero a parte de esto también creo oportuno utilizarla como recurso de enseñanza, y precisamente  el genero de los microrrelaros me pareció muy apropiado para este fin, como son cortos y accesibles para un principiante, que primero no se asusta del tamaño, luego se trata de unos textos muy intensos y sutiles que en pocas palabras consiguen transmitir mucho sentido, que abren una pequeña ventana de donde se ve un mundo grande y les atrae este nuevo mundo y empujan a pensar a suponer, a interpretar a su manera a reconstruir todo lo que no fue dicho pero se aludió o se puede suponer o adivinar.

Y es un buen ejemplo para enseñar a los chicos que la literatura es siempre obra de dos: el autor y el lector.

Quiero subrayar que no fue un trabajo de un grupo fijo sino de alumnos interesados y capaces de varios grados de varios grupos, y por eso fue un trabajo mayoritariamente fuera de clase , trabajo conjunto en linea, aquí pueden ver el cuaderno de google donde trabajabamos juntas, donde yo proponia los textos originales, ponia algunos comentarios previos, luego ellas hacian un intento de traducción utilizando diccionarios digitales y despues yo corregía, comentaba las faltas, malentendidos etc. Ustedes ven que en algunos casos he usado estos textos para introducir un nuevo tema gramatical, un tiempo verbal por ejemplo…  

Microrrelatos- Միկրոպատմվածքներ

33786393_10216057668665665_2715826770380062720_n

Continue reading

Հունիս 2018

Երևանյան թափառումներ` «Երևանի իսպանալեզու դեմքը» նախագծի շարունակություն (2-3 օր)

Երևանյան թափարումներ` ​Հունիսի 23-ին` իսպաներենի օրվան ընդառաջ նախապատրաստում ենք փոքրիկ նվեր իսպաներենով հետաքրքրվողների համար (2 օր)

Իսպանական չուռոներ` Երևան մոլում

Հրավիրում եմ մասնակցելու 8-րդ դասարանի սովորողներ Իննա Բանդուրյանին, Ռուզաննա Ղազարյանին,Վիկտորիա Միկաիլիին, Մարիա Սուքոյանին,   9-րդ դասարանի սովորող  Նանոր Հովհաննիսյանին, 10-րդ դասարանի սովորողներ Լիանա Վահանյանին, Դոնա Թովմասյանին,  Ռիմա Սիմոնյանին, Էլիզա Աբրահամյանին, Քրիստինա Զախարյանին:

 

 

Բոլնիս. չորսօրյա դադար

31631991_10215879032319868_7587849512740192256_n

 

-Րու՜րի-րուրի՜, րու՜րի – րուրի՜…

Արեգը երգում է, երբ այլևս, կամ դեռ, կամ արդեն, կամ չգիտես, թե ինչու ոչ ոք չի երգում.   երգում է միշտ կենտրոնացած ու ուրիշ ինչ-որ տեղից եկող ձայնով, հանկարծ ուրիշ ինչ-որ տեղ նայող հայացքով, ոչ մանկական աչքերով: Արեգը երգում է,  երբ մյուսները զուտ-զրույցի-համար-զրույց են անում, հեռախոսի մեջ են մտնում, լուսանկարում են, լռում են. մտածում եմ` ինքը երգելով է լռում:

Երևի թե ճանապարհի ամենաարժեքավոր բանը քեզ  ու ուղեկիցներիդ նոր անկյուններից  դիտարկելն է, անչափ հետաքրքիր գործ է, սիրում եմ հանկարծ տեսնել, որ ոչ միայն հին կամ ոչ այնքան հին ծանոթներիս մեջ  բացվում են ինձ համար նոր կողմեր, նոր երանգներ, այլ հենց ես եմ նոր իրավիճակում նոր որակներ ի հայտ բերում, դառնում ուրիշ ես, հնարավոր հարյուրավոր եսերիցս ևս մեկը… նաև սիրում եմ գտնել, շոշափել, փորձության դնել անձիդ սահմանները, որոնք երբեք, ոչ մի պարագայում չես անցնի, բայց երբեմն գնում ես շատ մոտ, հպվում դրանց…

-Րուրի-րուրի, րուրի – լաո..

Նվագակցությամբ, ըստ իս, ուրիշ ձևով է երգում Արեգը. ես նախընտրում եմ ակուստիկ գիթառը, էլեկտրականը ճնշում է խորությունը, ուզում եմ ասել Նելլիին, չեմ ասում:

Բոլնիսից շատ բան չես բերի, նույնիսկ մեծ ցանկության դեպքում. փոքրիկ, հանդարտ գյուղաքաղաք,  երկար ձգվող հիմնական մինուճար փողոցով (գոնե մեզ այդպես էր թվում)` խնամված հոգատար  մարդկանց ձեռքերով, ինչպիսին մեր տանտիրուհի Մադոննան  էր​. առանձին հիացմունքով էի նայում` ինչպես էր մանրակրկիտ, հանդարտ ուշադրությամբ խնամում հյուրանոցի բակի ծաղիկները, շոշափում տերևները, փխրեցնում հողը հատիկ-հատիկ, մեն-մենակ… հետո պարզվեց, որ ամբողջ հյուրանոցը զարդարող տեսակ-տեսակ մանր ձեռքի աշխատանքները ևս մի քիչ Տորքին նմանվող Մադոննայի նուրբ  ձեռքի գործն են:  Պատմում էին, որ  իր սեփական ուժերով է վերակենդանացրել վաղուց լքված քաղաքային այգին, մաքրել, ծառ ու ծաղիկ տնկել. ու հենց այդ այգու մեջ էր գտնվում փոքրիկ, անշուք, բայց ներսից լավ խնամված, հարմարավետ հյուրանոցը` գուցե ժամանակին մշակույթի տուն ծառայած, կիսավեր սյուներով ու գործող պարասրահով: Պատկերացրեցի՞ք. փոքրիկ հյուրատուն` մեծ, մի քիչ անտառանման այգու մեջ, խորքում` ֆուտբոլի դաշտ, ծառերի արանքում` փոքր բեմահարթակ . մի հրաշք, գոնե ինձ համար, հատկապես նման գյուղաքաղաքում` աղքատիկ,  կիսադատարկ, բայց զարմանալիորեն մաքուր:

Այո, այդպիսին է Բոլնիսը, բայց իհարկե դատարկաձեռն չվերադարձա, բնավ, ինչեր ասես, որ  չբերեցի ինձ հետ, ինչեր ասես, որ չգտա` ​Վիսոցկի երգող Նելլիին (ինչքան էի կարոտել), իր տարեդարձին հուզվող, այնքան անկեղծորեն շփոթված Լուսինեին, հետաքրքիր պատմելու  ու նկարելու տաղանդ ունեցող Միքայելին,   ձեռքի թեթև շարժումով սիրահարվող Անգելինային, աննահանջ հարցեր տալու ու երգելով լռելու ընդունակ Արեգին, խոր, բազմաշերտ վերլուծություններ անող, տղային խոհեմորեն չկաշկանդող Վանուհուն, պայքարի լուրերով շնչող Ջուլիին, գլխարկից ու հեռախոսից չկտրվող Հայկին… այնքան իրարից տարբեր մայր ու աղջիկ Մարինային ու Բելլային, որոնք երկուսն էլ փորձում են հնարավոր առավելագույն ջերմությունը տալ, ամեն մեկը յուրովի. առհասարակ վրացիների ջերմ հյուրընկալությունը, հայ բարի Ալեքսանդրին, որն այդպես էլ Կարնո քոչարի չպարեց (հուսով եմ`​կգա, կպարի), ինձ վրացերեն սովորեցնող նրա ընկերներին, ու հայկական դպրոցի թողած տարօրինակ տխուր տպավորությունը: Դպրոցի հենց ետևում վեր խոյացող բլուրի ամենագագաթին տեղավորված եկեղեցու տեսարանը: Աղայանի տան բակը` մեզանով լցված, պատշգամբից բացվող հրաշք տեսարանը,  հարևան տներից անվստահորեն ծիկրակող կանանց հայացքները:

Եվս մի բացահայտում արեցի ինձ համար Լիտվայի մասին վիկտորինայի ժամանակ. ինչ տանջալից  կարող է լինել երկու ժամ օտար լեզվով ինչ-որ բան լսելը, եթե բոլորովին ոչինչ չես հասկանում: Եվս մեկ անգամ խոստացա ինձ` սովորել վրացերեն (էստեղ գրում եմ, որ պարտավորվեմ կատարել):

-Րուրի-րուրի, րուրի – րուրի… – շնչառության պես գրեթե աննկատ ու անընդհատ հնչում էր ականջներումս չորրորդ օրվա առավոտյան, արթնանալուց առաջ ու հետո… մտածում եմ`  այս ճամփորդության իմ սաունդթրեքը:

Սիրում եմ կտրվելու այն հնարավորությունը, որ տալիս է ճամփորդելը, ու պետք է խոստովանել` մինչև վերջ կտրվելու բացառիկ ընդունակություն ու նաև պահանջ ունեմ, քաղաքում թողած ամեն ինչից`  աշխատանքից, ընտանիքից, ընկերներից, կիսատ գրքից, երկրի-վիճակ-քաղաքականությունից, ֆեյսբուքից. իսպառ կտրվել ու լինել միայն հենց-հիմա-այստեղ, բոլոր մտքերով ու զգայարաններով.(ու դրա համար էլ նախընտրում եմ ինձ հետ նոր գիրք վերցնել, անգամ եթե կիսատ մնացած գիրք կա սեղանիս` նույնիսկ հին մտքերը տանը թողնելու համար:)… Եթե բախտդ բերի ու ինտերնետի հնարավորություն էլ չունենաս, ուրեմն վերջ, ճամփորդությունդ ստացվել է: Գիտեմ` սա հաճախ զարմացնում ու զայրացնում է` թե ոնց կարող ես էդպես ամեն բան մոռանալ, բայց այդպիսին եմ ու սիրում եմ այդ դատարկվելը:

-Րուրի-րուրի լաո, – համառորեն հնչում է գլխումս, երբ վերջին պտույտն ենք տալիս հնագույն  գերմանական թաղամասում, որտեղ բնորոշ միանման ճարտապետությամբ, կիսաքանդ, բայց դեռ բնակեցված տներ կային, գերմանական եկեղեցի կար` սպորտ -կենտրոն դարձած​, և չգիտես թե ինչու գերմանական թաղամասում գտնվող հայկական  եկեղեցու ավերակներ:

Այս ընթացքում  էլի մի բան վերահաստատեցի ինձ համար, մի բան, որ ճիշտն ասած, վաղուց գիտեի. ի վերջո մի օր գնալու եմ հանգրվանելու մի կիսադատարկ, գուցե կիսավեր, կիսալուռ, շատ փոքրիկ, շատ կանաչ, գուցե ջրով, գուցե սարով, հանդարտությամբ ու դանդաղ քայլերով լցված, գուցե Բոլնիսին շատ նման մի անկյունում: Ու քթիս տակ երգելու եմ «…րուրի-րուրի լաո…»

Վերադառնում ենք, ու շուտով բոլորովին այլ հնչյուններ են զրնգալու մեր ականջներում, բոլորիս,  շատ երկար ու անմոռաց…. Բայց դա արդեն ուրիշ պատմություն է…

 

This slideshow requires JavaScript.

 

Libertad (Manú Chao)

 

 

 

……………., trasnocho y madrugo
……………., yo me acuesto tarde  (2x)

Oh libertad! Divina …………….!
Quiero salir, y no me abren la ………………. (2x)

Cuando ……………… te vas
Cuando ……………….te vas
Te llevas …………… sangre
Corriendo detras (2x)

Oh libertad! Divina libertad!
Quiero salir, y no me abren la puerta

Por ti, trasnocho y madrugo
Por ti, yo me acuesto tarde (2x)

Oh libertad! Divina …………….!
Quiero salir, y no me abren la ………………. (2x)

…………… tu te vas
…………… tu te vas
Te llevas mi sangre
Corriendo detras (2x)